De gemeente Dronten heeft iets meer dan 40.000 inwoners, welke wonen in Biddinghuizen, Swifterbant, Dronten en zelfs Ketelhaven. Het dorp Dronten heeft iets meer dan 27.000 inwoners.
Je leest het goed, ik noem Dronten een dorp. Als je af en toe kijkt naar wat de politiek hier bedenkt zou je het niet geloven. Een opmerking die ik de afgelopen maanden ook vaak heb gehoord is: 'Dronten heeft grootheidswaanzin.'
Heeft Dronten echt grootheidswaanzin? Nee, want dorpen en gemeentes kunnen niet denken. Het is de politiek en het bedrijfsleven in Dronten die deze grootheidswaanzin heeft. Wil je wat voorbeelden?
Het winkelcentrum, Suydersee, heeft 130 winkels(1). De kosten van een winkelpand zijn iets meer dan €225,- per m² per jaar. Dit betekend dat een pand van 200m² je €45,000 gaat kosten, bijna 4000 euro per maand.
Er wonen maar 40.000 mensen in de gemeente Dronten. Zwolle, Lelystad, Kampen en Almere liggen ruim in de buurt en zijn leuker om in te winkelen. Het zal dan ook weinig gebeuren dat mensen van buiten Dronten hierheen komen en het zal geregeld gebeuren dat mensen van binnen Dronten buiten Dronten gaan winkelen. Veel winkels in Dronten gaan dan ook failliet.
De prijs van de panden in het centrum, de vele concurrentie en de weinige inwoners hiervoor zijn een mooi voorbeeld van grootheidswaanzin.
Aan het centrum gelegen is het grote plein der niks, ook wel het Redeplein of het Meerpaalplein genoemd. Het zijn vele lege vierkante meters waar helemaal niks gebeurd. Er wordt zelfs geld in gestoken om er wat gaande te krijgen, omdat het anders zo groot en leeg is. Dit plein is voor mij een mooi symbool. Doe groot en krijg niks.
Nu krijgen we eindelijk een treinstation in Dronten. Het moet wel zo zijn dat er verwacht wordt dat, zodra het station er is, het inwonersaantal elk jaar gaat verdubbelen en de toeristen met massa's naar Dronten komen. Hoe anders komen ze op uitspraken als 'De stationsomgeving maakt dat De Noord een belangrijke entree voor het centrum wordt, en de bereikbaarheid van Dronten sterk wordt verbeterd', stelt wethouder Engelvaart.' en Wanneer in 2012 de Hanzelijn een feit is, moet het Stationsplein het visitekaartje zijn van Dronten.(2)
Putten heeft ook een treinstation, dus is ook erg goed bereikbaar. Maar in Putten gaan mensen ook niet uitstappen om te winkelen, of om naar het visitekaartje (het station) te kijken. Als je in een trein zit die van Utrecht over Amersfoort gaat en in Zwolle eindigt ben je wel gek om in Putten uit te stappen. Dronten is precies eenzelfde voorbeeld. Zit je in een trein van Zwolle naar Amsterdam, dan kom je langs allerlei steden en dorpen die vele malen interessanter zijn om te winkelen dan Dronten.
Weet je wie er in Dronten uit gaan stappen? Drontenaren. Misschien zal je wat vrienden en familie hebben van Drontenaren en wat mensen die in Dronten werken, maar meer dan dat kan je niet verwachten. Weet je wat mensen doen als ze in de trein langs Dronten gaan? Ze blijven zitten. Het idee van een station als visitekaartje en een goede verbinding met het centrum is een duidelijk voorbeeld van grootheidswaanzin.
Die goede entree is natuurlijk ook al helemaal gepland door het middel van het Hanzekwartier. Het industrieterrein verdwijnt en ze gaan er woningen bouwen, met een plan voor 2600 inwoners.(3)
Met grootheidswaanzin in hun hoofden is de Gemeenteraad naar Den Bosch afgereisd om naar het Paleiskwartier te kijken, een soortgelijk project wat daar al is gerealiseerd. In Den Bosch wonen ongeveer 104.000 mensen, het Paleiskwartier heeft op het moment 1400 inwoners en plannen die uit te breiden tot iets meer dan 2000.(4)
En dan hebben we nog het supersportcentrum I Challenge, wat naar Dronten zou komen. Wat daarmee is gebeurd weet ik niet, maar er waren plannen voor overleg. I Challenge zou 400ha aan ruimte in beslag nemen en verwachten om 750.000 bezoekers per jaar te trekken.(5) Dronten zou met de komst van I Challenge volgens zichzelf dé Sportstad van Nederland worden.
Als dit plan al doorgaat, dan blijft Dronten hét Sportdorp of dé Sportgemeente die uit meerdere dorpen bestaat van Nederland. Sinds wanneer is Dronten, met zijn 27.000 inwoners een stad? Of is gemeente tegenwoordig een stad?
Deze voorbeelden geven de opmerking die meerdere mensen al hebben gemaakt weer. De politiek en het bedrijfsleven in Dronten hebben last van grootheidswaanzin.
1: http://suydersee.com/
2: http://dronten.flevopost.nl/index.php?n_id=187608&s_id=762
3: http://www.hansebberink.nl/dronten/
4: http://nl.wikipedia.org/wiki/Paleiskwartier
5: http://nop-urk.flevopost.nl/?n_id=204012
zondag 8 januari 2012
vrijdag 16 september 2011
iPads
Trendhoppen in de politiek. Het is iets wat we steeds vaker en grootschaliger zien. Meestal weet het zich te beperken tot partijstandpunten die op de situatie worden aangepast. Tegenwoordig is er een hele nieuwe vorm van trendhoppen, namelijk de iPad.
Steeds vaker duiken deze tablets op in gemeenteraden en in de staten. Zelfs de Eerste Kamer is niet veilig gebleken, ook deze moesten zo nodig met deze trend meedoen.
Waarom noem ik het een trend? Omdat het er een is. In een digitale wereld, waar de tablets net in opkomst zijn, is de iPad maar een van de vele merken en zeker niet de beste. Het is niet zozeer het gebruik van de tablet, niet de digitalisering van de politiek wat mij tegenstaat, het is de manier waarop dat gaat.
Elke keer als ik de vraag stel waarom er voor de iPad was gekozen krijg ik een antwoord als 'dat was makkelijker' of 'zeur niet zo'. Het zijn antwoorden die getuigen van een enorme naïviteit.
Ik ben dan ook een felle tegenstander van de iPad in de gemeenteraden. Waarom? Dat zal ik jullie eens in een mooi overzichtelijk lijstje vertellen.
1. De iPad is een trend. Ik heb een paar keer gevraagd hoeveel onderzoek er is gedaan naar de alternatieven, maar de antwoorden die ik krijg zijn in de richting van 'geen idee', 'waarom zouden we' en 'zeur niet zo'. Het spijt me, maar als dit de manier is dat de politiek keuzes maakt, haak ik al snel af.
2. Waarom geen lichtwegend netbook? Niemand weet me tot nu toe uit te leggen waarom een iPad zoveel functioneler is dan een netbook. Tegenwoordig wegen netbooks minder dan ooit tevoren en ze kunnen zoveel meer.
3. In een snelgroeiende markt is het niet verstandig een early-adaptor te zijn. De tablets komen nog maar net op. Er zijn nu al zoveel keuzes en alternatieven te vinden. Het is een markt die nog niet ontwikkeld is en waar alles wat je nu koopt over een jaar volledig outdated is. Als ze verstandig zijn wachten ze nog een jaar, misschien zelfs twee. Dan hoef je niet met tranen terug te kijken op die mooie app die je ooit had ontwikkeld, die nu de grootste grap van het land is.
4. De levensduur van de iPad is niet vier jaar. Goed, misschien overdrijf ik deze wat. Kijk naar mijn vorige punt. Technologie groeit, de markt in de tablets groeit. Over vier jaar is de iPad niet geschikt genoeg meer voor wat je ermee wilt.
5. Er komen extra kosten bij. Wat als de batterij sterft? Apple heeft daar een hele strenge policy in, bij sommige apparaten is een nieuwe batterij erin laten zetten duurder dan het apparaat zelf. En alle cursussen die gegeven moeten worden om ermee om te gaan? En wat als je, zoals de provincie Flevoland, een eigen app wilt? Of het gemeentehuis in Dronten, waar nog geen wi-fi is? Het is niet alleen de kosten van de iPad zelf.
6. De iPad sluit gebruikers van andere, niet-Apple, producten uit. Hoe kan je als politiek voor een van de meest gesloten systemen van een nog geslotener bedrijf kiezen? Hoe kan het dat je ermee weg komt om te zeggen: "Kijk naar onze mooie app. Alleen te downloaden als je een iPad hebt, maar dat maakt niet uit! Want iPads zijn ons alles!" Ik stel me hier bijna voor dat ze met vlaggetjes met het Apple-logo erop aan het zwaaien zijn.
7. Apple is een gesloten bedrijf, dat gesloten producten maakt. Je stelt je op deze manier afhankelijk van dit bedrijf. Zoals ik hierboven al noemde, batterij kapot? Apple moet dit regelen. Wil jij je iPad op je Ubuntu, Red Hat of Chromium draaiende pc synchroniseren? Pech gehad.
Ik zou dit blog het liefste nog aan willen vullen met meningen van mensen die hier meer verstand van hebben. Tegenargumenten waarom juist de iPad zo'n goed idee is? Meerdere argumenten waarom de iPad niet het beste idee is? Twijfels en vragen? Beter onderzochte argumenten dan dat ik heb? Kom er maar mee!
Het is dat ik op dit moment niet al teveel tijd heb. Als ik mezelf er toe kan zetten zal ik later wat wijzigingen maken, zoals het toevoegen van bronnen en interessante links en het beter uittypen van de argumenten.
Steeds vaker duiken deze tablets op in gemeenteraden en in de staten. Zelfs de Eerste Kamer is niet veilig gebleken, ook deze moesten zo nodig met deze trend meedoen.
Waarom noem ik het een trend? Omdat het er een is. In een digitale wereld, waar de tablets net in opkomst zijn, is de iPad maar een van de vele merken en zeker niet de beste. Het is niet zozeer het gebruik van de tablet, niet de digitalisering van de politiek wat mij tegenstaat, het is de manier waarop dat gaat.
Elke keer als ik de vraag stel waarom er voor de iPad was gekozen krijg ik een antwoord als 'dat was makkelijker' of 'zeur niet zo'. Het zijn antwoorden die getuigen van een enorme naïviteit.
Ik ben dan ook een felle tegenstander van de iPad in de gemeenteraden. Waarom? Dat zal ik jullie eens in een mooi overzichtelijk lijstje vertellen.
1. De iPad is een trend. Ik heb een paar keer gevraagd hoeveel onderzoek er is gedaan naar de alternatieven, maar de antwoorden die ik krijg zijn in de richting van 'geen idee', 'waarom zouden we' en 'zeur niet zo'. Het spijt me, maar als dit de manier is dat de politiek keuzes maakt, haak ik al snel af.
2. Waarom geen lichtwegend netbook? Niemand weet me tot nu toe uit te leggen waarom een iPad zoveel functioneler is dan een netbook. Tegenwoordig wegen netbooks minder dan ooit tevoren en ze kunnen zoveel meer.
3. In een snelgroeiende markt is het niet verstandig een early-adaptor te zijn. De tablets komen nog maar net op. Er zijn nu al zoveel keuzes en alternatieven te vinden. Het is een markt die nog niet ontwikkeld is en waar alles wat je nu koopt over een jaar volledig outdated is. Als ze verstandig zijn wachten ze nog een jaar, misschien zelfs twee. Dan hoef je niet met tranen terug te kijken op die mooie app die je ooit had ontwikkeld, die nu de grootste grap van het land is.
4. De levensduur van de iPad is niet vier jaar. Goed, misschien overdrijf ik deze wat. Kijk naar mijn vorige punt. Technologie groeit, de markt in de tablets groeit. Over vier jaar is de iPad niet geschikt genoeg meer voor wat je ermee wilt.
5. Er komen extra kosten bij. Wat als de batterij sterft? Apple heeft daar een hele strenge policy in, bij sommige apparaten is een nieuwe batterij erin laten zetten duurder dan het apparaat zelf. En alle cursussen die gegeven moeten worden om ermee om te gaan? En wat als je, zoals de provincie Flevoland, een eigen app wilt? Of het gemeentehuis in Dronten, waar nog geen wi-fi is? Het is niet alleen de kosten van de iPad zelf.
6. De iPad sluit gebruikers van andere, niet-Apple, producten uit. Hoe kan je als politiek voor een van de meest gesloten systemen van een nog geslotener bedrijf kiezen? Hoe kan het dat je ermee weg komt om te zeggen: "Kijk naar onze mooie app. Alleen te downloaden als je een iPad hebt, maar dat maakt niet uit! Want iPads zijn ons alles!" Ik stel me hier bijna voor dat ze met vlaggetjes met het Apple-logo erop aan het zwaaien zijn.
7. Apple is een gesloten bedrijf, dat gesloten producten maakt. Je stelt je op deze manier afhankelijk van dit bedrijf. Zoals ik hierboven al noemde, batterij kapot? Apple moet dit regelen. Wil jij je iPad op je Ubuntu, Red Hat of Chromium draaiende pc synchroniseren? Pech gehad.
Ik zou dit blog het liefste nog aan willen vullen met meningen van mensen die hier meer verstand van hebben. Tegenargumenten waarom juist de iPad zo'n goed idee is? Meerdere argumenten waarom de iPad niet het beste idee is? Twijfels en vragen? Beter onderzochte argumenten dan dat ik heb? Kom er maar mee!
Het is dat ik op dit moment niet al teveel tijd heb. Als ik mezelf er toe kan zetten zal ik later wat wijzigingen maken, zoals het toevoegen van bronnen en interessante links en het beter uittypen van de argumenten.
dinsdag 9 augustus 2011
Meerpaaldagen
Deze week zijn de Meerpaaldagen weer. Het jaarlijkse dorpsfeest, zoals ik het noem, wat onderhand eigenlijk wel een op zichzelf staand festival kan zijn; mensen vanuit de hele provincie en omstreken komen er naartoe. Drie dagen waar ik een haat-liefde verhouding mee heb.
Ik heb een hoop herinneringen die zich afspelen op de Meerpaaldagen. Van als kind vooraan staan bij een artiest waar ik niks om gaf (ik denk dat dit Hind was, die derde was geworden bij Idols), tot dronken met mijn ouders en hun vrienden dansen. Ik heb een jaar als vrijwilliger gewerkt, drie volledige dagen, een ervaring die ik iedereen aanraad. Ik heb zoveel gedronken dat ik me niet kan herinneren wat ik heb gedaan. Iedereen in Dronten heeft wel herinneringen aan de Meerpaaldagen.
Het zijn dagen die grenzen weghalen. Een excuus om jezelf publiekelijk voor schut te zetten, om teveel te drinken met je vrienden. De jongeren staan te dansen met de vrienden van hun ouders, ouders staan te dansen met de vrienden van hun kinderen. Het meisje wat je op de basisschool zo haatte en al jaren niet hebt gezien rent lachend naar je toe en vraagt hoe het met je gaat; je praat wat en neemt afscheid met een knuffel. Je staat mee te zingen met de zoveelste slechte cover van de avond, een nummer waar je anders de tekst nooit van zou kennen. De volgende dag kijk je naar de foto's in je mobiel, om je af te vragen wie al die mensen eigenlijk zijn, om die avond weer verder te feesten. De Meerpaaldagen zijn de dagen waarop je overdag brak over de braderie loopt en 's avonds, ongeacht je leeftijd, je als een student aan het drinken bent. De dagen dat je echt trots bent op Dronten, dat je hier woont, al heb je alle andere dagen van het jaar een hekel aan het dorp.
Vaak roep ik dat het allemaal onzin is. De artiesten waarvan je dacht dat ze al jaren doodwaren, het "waar gaan we heen? Naar de klote" motto, de liefde voor dit dorp wat we normaal haten, de oude vijanden die daar je beste vrienden zijn. Is dat het echt waard? Een zwak excuus om te zuipen.
Maar als ik er echt over nadenk besef ik me dat het niet zo erg is. Dronken worden met je beste vrienden, het hele dorp doet met je mee, iedereen houd van elkaar, de slechte muziek die opeens heel leuk is. En de herinneringen die het met zich meebrengt. Het zijn de dagen waarop je je vrienden van buiten het dorp kan uitnodigen en weet dat je je niet zal vervelen. Het zijn de dagen om met iedereen die je jaren niet hebt gezien bij te praten. Het zijn de dagen om terug te blikken op de voorgaande jaren.
Ik laat mijn kritiek voor wat het is dit jaar. In plaats daarvan ga ik eens kijken waar we dit jaar indrinken, met wie we dit jaar gaan terugkijken op de voorgaande jaren voor we ons naar het centrum begeven. En voor die drie dagen ontzettend trots zijn op Dronten, want zo erg is het hier niet.
Ik heb een hoop herinneringen die zich afspelen op de Meerpaaldagen. Van als kind vooraan staan bij een artiest waar ik niks om gaf (ik denk dat dit Hind was, die derde was geworden bij Idols), tot dronken met mijn ouders en hun vrienden dansen. Ik heb een jaar als vrijwilliger gewerkt, drie volledige dagen, een ervaring die ik iedereen aanraad. Ik heb zoveel gedronken dat ik me niet kan herinneren wat ik heb gedaan. Iedereen in Dronten heeft wel herinneringen aan de Meerpaaldagen.
Het zijn dagen die grenzen weghalen. Een excuus om jezelf publiekelijk voor schut te zetten, om teveel te drinken met je vrienden. De jongeren staan te dansen met de vrienden van hun ouders, ouders staan te dansen met de vrienden van hun kinderen. Het meisje wat je op de basisschool zo haatte en al jaren niet hebt gezien rent lachend naar je toe en vraagt hoe het met je gaat; je praat wat en neemt afscheid met een knuffel. Je staat mee te zingen met de zoveelste slechte cover van de avond, een nummer waar je anders de tekst nooit van zou kennen. De volgende dag kijk je naar de foto's in je mobiel, om je af te vragen wie al die mensen eigenlijk zijn, om die avond weer verder te feesten. De Meerpaaldagen zijn de dagen waarop je overdag brak over de braderie loopt en 's avonds, ongeacht je leeftijd, je als een student aan het drinken bent. De dagen dat je echt trots bent op Dronten, dat je hier woont, al heb je alle andere dagen van het jaar een hekel aan het dorp.
Vaak roep ik dat het allemaal onzin is. De artiesten waarvan je dacht dat ze al jaren doodwaren, het "waar gaan we heen? Naar de klote" motto, de liefde voor dit dorp wat we normaal haten, de oude vijanden die daar je beste vrienden zijn. Is dat het echt waard? Een zwak excuus om te zuipen.
Maar als ik er echt over nadenk besef ik me dat het niet zo erg is. Dronken worden met je beste vrienden, het hele dorp doet met je mee, iedereen houd van elkaar, de slechte muziek die opeens heel leuk is. En de herinneringen die het met zich meebrengt. Het zijn de dagen waarop je je vrienden van buiten het dorp kan uitnodigen en weet dat je je niet zal vervelen. Het zijn de dagen om met iedereen die je jaren niet hebt gezien bij te praten. Het zijn de dagen om terug te blikken op de voorgaande jaren.
Ik laat mijn kritiek voor wat het is dit jaar. In plaats daarvan ga ik eens kijken waar we dit jaar indrinken, met wie we dit jaar gaan terugkijken op de voorgaande jaren voor we ons naar het centrum begeven. En voor die drie dagen ontzettend trots zijn op Dronten, want zo erg is het hier niet.
donderdag 30 juni 2011
Denkbeeldige hekken om Dronten.
Ik erger me mateloos aan mensen die altijd maar positief zijn. Positiviteit is leuk en aardig, maar in de meeste gevallen totaal niet realistisch. Daarom reageer ik al snel negatief, om het balans er te houden.
Nu zit op Twitter het (anonieme) persoon CMDronten. Ik ken CMDronten niet, dus kan weinig over zijn of haar persoonlijkheid zeggen. CMDronten noemt zichzelf Emma en heeft vrijwillig de rol van online citymarketing op zich genomen. En hij of zij is verschrikkelijk positief.
Een populaire uitdrukking die CMDronten gebruikt is Dronten geeft je de ruimte. Ik ben het hier op vele punten mee oneens. In veel gevallen geeft Dronten helemaal geen ruimte, of het moet de ruimte zijn binnen de gesloten hekken die ik met me met regelmaat om dit dorp inbeeld.
Dronten geeft geen ruimte wanneer:
- Je afhankelijk bent van het openbaar vervoer. Vanuit Almere gaat de eerste trein op doordeweekse dagen om half zeven. Vanuit Lelystad gaat de laatste bus om twaalf uur, op de zondag zelfs om elf uur. Op zondagen is het onmogelijk ergens verder dan Kampen of Lelystad voor tien uur 's ochtends te bereiken. Hoe vaak ik niet mijn vrienden met een rijbewijs om een gunst heb moeten vragen vanwege belangrijke afspraken op de zondagochtend, of een nacht heb doorgetrokken in een vreemde stad omdat ik de taxi niet kon betalen. Dronten geeft je de ruimte om binnen Dronten opgesloten te zitten.
- Je uit wilt gaan. Ooit met een groepje geprobeerd een leuke kroeg uit te zoeken om wat te drinken? Binnen Dronten is dit bijna onmogelijk. Van de twee kroegen die we hebben is er eentje al achttien en ouder. Dit laat in veel gevallen de Overkant als enige keuze. Want niet iedereen is lid van Cultus, of is bereid twee euro te betalen om Nirwana in te mogen. Uitgaan buiten Dronten is vanwege het bovenstaande punt zo goed als onmogelijk. Dronten geeft je de ruimte om met je in de supermarkt gekochte drank in een speeltuin te zitten.
- Je op een terrasje wilt zitten. Een maand of twee terug op een mooie, zonnige zondag liep ik door het centrum van Dronten heen. Ik zag hier de zoveel besproken ruimte gelijk terugkomen in glinsterend, groot en leeg plein. Hier en daar stond een verdwaald tafeltje met wat eenzame stoeltjes ernaast, maar daar bleef het ook bij. Misschien was de kerkdienst wat uitgelopen?
- Je als student hier wilt blijven wonen. Het is zo'n mooi idee. Wel het huis uit, maar niet je vertrouwde dorp uit. De grondprijzen in Dronten zijn nog laag, voor de prijs dat je in Amsterdam of Deventer een kamer van 18 vierkante meter hebt kan je hier bijna een eengezinswoning huren. Dat treinstation wat eraan komt zou een mooie reden zijn om hier te blijven wonen terwijl je je studie doet in de grote stad, maar toch je ouders huis kan verlaten. Maar nee, de keuze is zo beperkt dat je hier niet aan wilt beginnen. Dronten geeft je ruimte om als student het dorp te verlaten.
- Je je als winkelier wilt vestigen in het centrum. Als je ieder jaar een rondje door het centrum zou lopen dan zal het je opvallen wat een breed scala aan winkels we hier wel niet hebben. Niet zo verrassend, met het tempo dat ze failliet gaan en opnieuw in gebruik worden genomen. De belachelijke huurprijzen in het centrum zouden je haast doen denken dat het allemaal geweldig loopt, mooi druk is, veel mensen erheen gaan om iets te kopen. Verrassing! De Drontenaar shopt niet in Dronten, die gaat de stad in. Op dit tempo is er alleen nog ruimte voor grote ketens met een gevestigde naam. Vaarwel, mooie kleine onafhankelijke winkeltjes, vaarwel.
- Je een lokale artiest bent. De Meerpaal geeft alleen om de artiesten die bij het CKV zijn aangesloten. Nirwana geeft alleen om de artiesten die ze aardig vinden. De enige organisatie die buiten het ons-kent-ons durft te denken is XL de Ateliers, die door de Meerpaal op alle manieren wordt tegengewerkt, met problemen met hun locatie zitten en geen subsidie ontvangen dus ook met geld niet al te sterk zitten.(Dit is het laatste wat ik erover hoorde. Als dit onderhand anders is, vertel het me dan!). Lokale artiesten binnen Dronten worden ondergewaardeerd. Zoals de keer dat de Meerpaal een band neerzette met Koninginnedag, waar ze buiten de gage om niks gaven. De band kreeg een stuk grond en moest de rest zelf maar regelen. Alles. Als dit de manier is dat ze met de (lokale) artiesten omgaan trek ik zo'n organisatie in twijfel.
Ik zou iedereen eens raden hun auto een week op te geven en alles wat 18+ is te vergeten, om met een budget van een tientje de week je leuke dingen te doen. Zie dan nog maar die ruimte te vinden binnen Dronten. Het is gelijk een stuk lastiger.
Dronten mag in vele gevallen dan wel ruimte bieden, als jongere heb je er niks aan. Zonder baan, eigen huis of auto zit je hier vast tussen de denkbeeldige hekken. Een mooie gevangenis.
Nu zit op Twitter het (anonieme) persoon CMDronten. Ik ken CMDronten niet, dus kan weinig over zijn of haar persoonlijkheid zeggen. CMDronten noemt zichzelf Emma en heeft vrijwillig de rol van online citymarketing op zich genomen. En hij of zij is verschrikkelijk positief.
Een populaire uitdrukking die CMDronten gebruikt is Dronten geeft je de ruimte. Ik ben het hier op vele punten mee oneens. In veel gevallen geeft Dronten helemaal geen ruimte, of het moet de ruimte zijn binnen de gesloten hekken die ik met me met regelmaat om dit dorp inbeeld.
Dronten geeft geen ruimte wanneer:
- Je afhankelijk bent van het openbaar vervoer. Vanuit Almere gaat de eerste trein op doordeweekse dagen om half zeven. Vanuit Lelystad gaat de laatste bus om twaalf uur, op de zondag zelfs om elf uur. Op zondagen is het onmogelijk ergens verder dan Kampen of Lelystad voor tien uur 's ochtends te bereiken. Hoe vaak ik niet mijn vrienden met een rijbewijs om een gunst heb moeten vragen vanwege belangrijke afspraken op de zondagochtend, of een nacht heb doorgetrokken in een vreemde stad omdat ik de taxi niet kon betalen. Dronten geeft je de ruimte om binnen Dronten opgesloten te zitten.
- Je uit wilt gaan. Ooit met een groepje geprobeerd een leuke kroeg uit te zoeken om wat te drinken? Binnen Dronten is dit bijna onmogelijk. Van de twee kroegen die we hebben is er eentje al achttien en ouder. Dit laat in veel gevallen de Overkant als enige keuze. Want niet iedereen is lid van Cultus, of is bereid twee euro te betalen om Nirwana in te mogen. Uitgaan buiten Dronten is vanwege het bovenstaande punt zo goed als onmogelijk. Dronten geeft je de ruimte om met je in de supermarkt gekochte drank in een speeltuin te zitten.
- Je op een terrasje wilt zitten. Een maand of twee terug op een mooie, zonnige zondag liep ik door het centrum van Dronten heen. Ik zag hier de zoveel besproken ruimte gelijk terugkomen in glinsterend, groot en leeg plein. Hier en daar stond een verdwaald tafeltje met wat eenzame stoeltjes ernaast, maar daar bleef het ook bij. Misschien was de kerkdienst wat uitgelopen?
- Je als student hier wilt blijven wonen. Het is zo'n mooi idee. Wel het huis uit, maar niet je vertrouwde dorp uit. De grondprijzen in Dronten zijn nog laag, voor de prijs dat je in Amsterdam of Deventer een kamer van 18 vierkante meter hebt kan je hier bijna een eengezinswoning huren. Dat treinstation wat eraan komt zou een mooie reden zijn om hier te blijven wonen terwijl je je studie doet in de grote stad, maar toch je ouders huis kan verlaten. Maar nee, de keuze is zo beperkt dat je hier niet aan wilt beginnen. Dronten geeft je ruimte om als student het dorp te verlaten.
- Je je als winkelier wilt vestigen in het centrum. Als je ieder jaar een rondje door het centrum zou lopen dan zal het je opvallen wat een breed scala aan winkels we hier wel niet hebben. Niet zo verrassend, met het tempo dat ze failliet gaan en opnieuw in gebruik worden genomen. De belachelijke huurprijzen in het centrum zouden je haast doen denken dat het allemaal geweldig loopt, mooi druk is, veel mensen erheen gaan om iets te kopen. Verrassing! De Drontenaar shopt niet in Dronten, die gaat de stad in. Op dit tempo is er alleen nog ruimte voor grote ketens met een gevestigde naam. Vaarwel, mooie kleine onafhankelijke winkeltjes, vaarwel.
- Je een lokale artiest bent. De Meerpaal geeft alleen om de artiesten die bij het CKV zijn aangesloten. Nirwana geeft alleen om de artiesten die ze aardig vinden. De enige organisatie die buiten het ons-kent-ons durft te denken is XL de Ateliers, die door de Meerpaal op alle manieren wordt tegengewerkt, met problemen met hun locatie zitten en geen subsidie ontvangen dus ook met geld niet al te sterk zitten.(Dit is het laatste wat ik erover hoorde. Als dit onderhand anders is, vertel het me dan!). Lokale artiesten binnen Dronten worden ondergewaardeerd. Zoals de keer dat de Meerpaal een band neerzette met Koninginnedag, waar ze buiten de gage om niks gaven. De band kreeg een stuk grond en moest de rest zelf maar regelen. Alles. Als dit de manier is dat ze met de (lokale) artiesten omgaan trek ik zo'n organisatie in twijfel.
Ik zou iedereen eens raden hun auto een week op te geven en alles wat 18+ is te vergeten, om met een budget van een tientje de week je leuke dingen te doen. Zie dan nog maar die ruimte te vinden binnen Dronten. Het is gelijk een stuk lastiger.
Dronten mag in vele gevallen dan wel ruimte bieden, als jongere heb je er niks aan. Zonder baan, eigen huis of auto zit je hier vast tussen de denkbeeldige hekken. Een mooie gevangenis.
woensdag 15 juni 2011
De strijder voor openheid heeft opgegeven.
Het was nog geen jaar geleden dat heel Twitterend Dronten verontwaardigd was over het nieuws dat het college van B&W niet mocht Twitteren. Waar de waarde van Twitter online keer op keer werd bewezen riep het college dat het allemaal onzinnige berichtjes waren, zonder enige toegevoegde waarde.
Een van de luidste stemmen binnen deze discussie was het raadslid Paul Vermast. Op zijn blog wist hij een aantal keer duidelijk te verwoorden wat hij hierover dacht.
Hier
"Misschien is het toch wel een medium wat effect heeft op de zo vaak besproken kloof tussen de burger en de politiek en de gemeentelijke overheid in een positief daglicht kan stellen."
En hier.
"Ik laat me graag tot nieuwe inzichten, andere invalshoeken of nieuwe argumenten verleiden als daar aanleiding toe is en daarvoor sluit ik geen medium uit!"
--
"Onze inwoners zijn hardwerkende drukke mensen die naast hun werk of studie veel te doen hebben. Mijn ervaring is dat ze best willen meedenken, maar wel op de manier en het moment dat het hén uitkomt. Daarin probeer ik te voorzien, daarvoor ben ik volksvertegenwoordiger."
--
"De wijze waarop de overheid communiceert is vaak blijven hangen in het einde van de vorige eeuw."
Het is dan ook niet vreemd dat ik erg verbaasd was toen ik voor het eerst hoorde dat Paul Vermast op Twitter burgers met kritische vragen aan het blokkeren was.
Het begon allemaal met de iPad discussie. Hij had het zo goed voor elkaar. Een raad van bijna complete digibeten, daarin zou deze nieuwe en hippe rage makkelijk als alternatief voor papierwerk te noemen zijn. Er moesten alleen wat goede argumenten komen, waardoor het ook daadwerkelijk een alternatief leek. Nooit was verwacht dat dit zulke heftige reacties zou leveren van kritische burgers. Of hij het niet alleen wou omdat het een rage was. Dat zijn argumenten totale onzin waren. Of het echt het papierprobleem wel zou oplossen.
Voor een tijd leek het goed te werken. Ieder die het niet eens was blokkeren, dat loste een hoop op. Zo kon hij zeggen wat hij wou en zou niemand het idee krijgen dat mensen het niet met hem eens waren.
Maar zodra iemand kritisch is, zal diegene ook hier kritisch over zijn. En dus kwamen de berichten dat hij mensen aan het blokkeren was ook openbaar op Twitter te staan.
Dit werd erg modern opgelost. Want niet al veel later stond zijn Twitter opeens op privé. Niemand kon meer zeggen dat ze geblokkeerd waren, want zolang hij geen toestemming gaf konden ze niks van hem lezen. Veilig en modern. Maar open?
Onze strijder voor openheid binnen de raad heeft de strijd opgegeven. Want wat heb je aan openheid als dit je status zou kunnen beschadigen? Met een ego groter dan het dorp hoef je helemaal niet naar kritische geluiden te luisteren. Toch?
(Dit blog is puur mijn persoonlijke mening. Wordt hier aanstoot aan genomen zal ik het alleen maar als bevestiging van mijn punt zien.)
Een van de luidste stemmen binnen deze discussie was het raadslid Paul Vermast. Op zijn blog wist hij een aantal keer duidelijk te verwoorden wat hij hierover dacht.
Hier
"Misschien is het toch wel een medium wat effect heeft op de zo vaak besproken kloof tussen de burger en de politiek en de gemeentelijke overheid in een positief daglicht kan stellen."
En hier.
"Ik laat me graag tot nieuwe inzichten, andere invalshoeken of nieuwe argumenten verleiden als daar aanleiding toe is en daarvoor sluit ik geen medium uit!"
--
"Onze inwoners zijn hardwerkende drukke mensen die naast hun werk of studie veel te doen hebben. Mijn ervaring is dat ze best willen meedenken, maar wel op de manier en het moment dat het hén uitkomt. Daarin probeer ik te voorzien, daarvoor ben ik volksvertegenwoordiger."
--
"De wijze waarop de overheid communiceert is vaak blijven hangen in het einde van de vorige eeuw."
Het is dan ook niet vreemd dat ik erg verbaasd was toen ik voor het eerst hoorde dat Paul Vermast op Twitter burgers met kritische vragen aan het blokkeren was.
Het begon allemaal met de iPad discussie. Hij had het zo goed voor elkaar. Een raad van bijna complete digibeten, daarin zou deze nieuwe en hippe rage makkelijk als alternatief voor papierwerk te noemen zijn. Er moesten alleen wat goede argumenten komen, waardoor het ook daadwerkelijk een alternatief leek. Nooit was verwacht dat dit zulke heftige reacties zou leveren van kritische burgers. Of hij het niet alleen wou omdat het een rage was. Dat zijn argumenten totale onzin waren. Of het echt het papierprobleem wel zou oplossen.
Voor een tijd leek het goed te werken. Ieder die het niet eens was blokkeren, dat loste een hoop op. Zo kon hij zeggen wat hij wou en zou niemand het idee krijgen dat mensen het niet met hem eens waren.
Maar zodra iemand kritisch is, zal diegene ook hier kritisch over zijn. En dus kwamen de berichten dat hij mensen aan het blokkeren was ook openbaar op Twitter te staan.
Dit werd erg modern opgelost. Want niet al veel later stond zijn Twitter opeens op privé. Niemand kon meer zeggen dat ze geblokkeerd waren, want zolang hij geen toestemming gaf konden ze niks van hem lezen. Veilig en modern. Maar open?
Onze strijder voor openheid binnen de raad heeft de strijd opgegeven. Want wat heb je aan openheid als dit je status zou kunnen beschadigen? Met een ego groter dan het dorp hoef je helemaal niet naar kritische geluiden te luisteren. Toch?
(Dit blog is puur mijn persoonlijke mening. Wordt hier aanstoot aan genomen zal ik het alleen maar als bevestiging van mijn punt zien.)
donderdag 21 april 2011
Bestaansrecht zwembaden.
Vorig jaar hoorde ik er voor het eerst van, de buitenzwembaden in de gemeente Dronten. Het was dat een vriend van me er ging werken, die me dit terloops melde. Ik had hier nog nooit eerder van gehoord; het enige buitenzwembad waar ik van wist was dat in Ketelhaven, waar vrienden van we woonden. Om eerlijk te zijn, ik weet niet eens zeker of het zwembad in Biddinghuizen overdekt is of niet. (Wie weet het wel?)
Nu wilt de gemeente deze zwembaden sluiten. Waarschijnlijk is dit de beste promotie die ooit is gemaakt voor de zwembaden. Van meerdere Drontenaren hoor ik het: 'Zwembaden sluiten? We hebben toch alleen Overboord?"
Het lijkt alsof de gemeente Dronten met twee dingen tegelijk wilt: Toerisme aantrekken en bezuinigen op de mogelijke toeristische attracties. Dat werkt elkaar tegen, zelfs kleuterklasleerlingen zouden je dat kunnen vertellen.
Een veel beter idee is om te zorgen dat de plaatsen die niet rendabel zijn bereikbaar worden. Ik durf, zonder enig onderzoek, te zeggen dat deze zwembaden niet goed genoeg lopen vanwege een slechte bereikbaarheid en onduidelijkheid over het bestaan ervan. Waarom geen busverbinding in de zomer, van Biddinghuizen naar Swifterbant via Dronten, die deze leuke plaatsen aandoet. Het hoeft niet gelijk een grote dure bus te zijn, al is het zo'n halve bus in een mooi vrolijk kleurtje. "Beleef Dronten" op de zijkanten, in grote letters. Folders met informatie over de leuke uitjes in de gemeente.
Het is hier echt heel leuk. Dat weet ik zeker. Er moet alleen wat meer moeite worden gedaan aan het duidelijk maken en het bereikbaar maken van wat er zo leuk is.
Zodra we alles gaan sluiten voor mensen weten dat het bestaat, houden we al snel niks meer over. Kunnen we gaan genieten van het oh zo leuke centrum met de oh zo leuke terrasjes. Als dat onze toekomst is.
Nu wilt de gemeente deze zwembaden sluiten. Waarschijnlijk is dit de beste promotie die ooit is gemaakt voor de zwembaden. Van meerdere Drontenaren hoor ik het: 'Zwembaden sluiten? We hebben toch alleen Overboord?"
Het lijkt alsof de gemeente Dronten met twee dingen tegelijk wilt: Toerisme aantrekken en bezuinigen op de mogelijke toeristische attracties. Dat werkt elkaar tegen, zelfs kleuterklasleerlingen zouden je dat kunnen vertellen.
Een veel beter idee is om te zorgen dat de plaatsen die niet rendabel zijn bereikbaar worden. Ik durf, zonder enig onderzoek, te zeggen dat deze zwembaden niet goed genoeg lopen vanwege een slechte bereikbaarheid en onduidelijkheid over het bestaan ervan. Waarom geen busverbinding in de zomer, van Biddinghuizen naar Swifterbant via Dronten, die deze leuke plaatsen aandoet. Het hoeft niet gelijk een grote dure bus te zijn, al is het zo'n halve bus in een mooi vrolijk kleurtje. "Beleef Dronten" op de zijkanten, in grote letters. Folders met informatie over de leuke uitjes in de gemeente.
Het is hier echt heel leuk. Dat weet ik zeker. Er moet alleen wat meer moeite worden gedaan aan het duidelijk maken en het bereikbaar maken van wat er zo leuk is.
Zodra we alles gaan sluiten voor mensen weten dat het bestaat, houden we al snel niks meer over. Kunnen we gaan genieten van het oh zo leuke centrum met de oh zo leuke terrasjes. Als dat onze toekomst is.
woensdag 6 april 2011
Drontense cultuur.
"Ach, het zal wel niet meer zo zijn als vroeger. En het is het mooie van Dronten, dat mensen uit het hele land komen. Zo blijft Den Haag altijd bij me."
We zaten aan de tafel, mijn moeder en ik. Bakje koffie voor ons, sigaret in de hand. Kettingrokers, het zal in de familie zitten. Hoe we erop kwamen weet ik niet meer, maar we waren aangekomen bij het onderwerp Dronten. Of beter gezegd, de cultuur van Dronten.
"We kunnen hier een rondje met de hond lopen en een uur met een vreemde in gesprek raken. Of de supermarkt, waar iedereen je bij gezicht en soms ook naam kent. Het begroeten van totale vreemden, het iedereen kent iedereen. Dat is Dronten, dat hoort bij Dronten."
"Ik ben het niet helemaal met je eens Maaike, ook in Scheveningen was dit zo. Het is dus niet alleen Dronten."
"Hm, ik weet het niet. Dronten voelt alsof het een eigen identiteit heeft."
Het zette me aan het nadenken. Wat maakt Dronten nou zo speciaal, wat is de Drontense cultuuur? Het grootste deel van Dronten bestaat nog uit mensen die hier niet zijn opgegroeid en de meeste jongeren zullen vertrekken naar de grote stad, al is het maar tijdelijk. Er zullen vast kinderen rondlopen die de derde generatie geboren Drontenaren zijn, maar deze ben ik nog niet tegengekomen. Dronten lijkt een toevluchtsoord, iets tijdelijks.
Toch hangt er een bepaalde sfeer die je niet snel ergens anders tegenkomt. Drontenaren zijn innovatief, niet bang voor iets nieuws, willen wat. Er is ooit in de familie de keuze gemaakt hun vertrouwde plek te verlaten voor een plaats in de polder, misschien zorgt dat voor het avontuurlijke. We zijn dorpsmensen in alle opzichten, kennen de lokale roddels, weten elke straat te vinden en vinden het niet raar om vreemden te begroeten of aan te spreken. Toch zoeken we naar een moderne, stadse uitstraling. We willen ons groen behouden, onze sfeer behouden, de rust behouden maar willen ondertussen ook een treinstation, uitgaansgelegenheden en moderne voorzieningen.
De Drontense cultuur. Voor mij bestaat deze. Avontuurlijke dorpelingen met een voorliefde naar het moderne.
En volgens jullie?
We zaten aan de tafel, mijn moeder en ik. Bakje koffie voor ons, sigaret in de hand. Kettingrokers, het zal in de familie zitten. Hoe we erop kwamen weet ik niet meer, maar we waren aangekomen bij het onderwerp Dronten. Of beter gezegd, de cultuur van Dronten.
"We kunnen hier een rondje met de hond lopen en een uur met een vreemde in gesprek raken. Of de supermarkt, waar iedereen je bij gezicht en soms ook naam kent. Het begroeten van totale vreemden, het iedereen kent iedereen. Dat is Dronten, dat hoort bij Dronten."
"Ik ben het niet helemaal met je eens Maaike, ook in Scheveningen was dit zo. Het is dus niet alleen Dronten."
"Hm, ik weet het niet. Dronten voelt alsof het een eigen identiteit heeft."
Het zette me aan het nadenken. Wat maakt Dronten nou zo speciaal, wat is de Drontense cultuuur? Het grootste deel van Dronten bestaat nog uit mensen die hier niet zijn opgegroeid en de meeste jongeren zullen vertrekken naar de grote stad, al is het maar tijdelijk. Er zullen vast kinderen rondlopen die de derde generatie geboren Drontenaren zijn, maar deze ben ik nog niet tegengekomen. Dronten lijkt een toevluchtsoord, iets tijdelijks.
Toch hangt er een bepaalde sfeer die je niet snel ergens anders tegenkomt. Drontenaren zijn innovatief, niet bang voor iets nieuws, willen wat. Er is ooit in de familie de keuze gemaakt hun vertrouwde plek te verlaten voor een plaats in de polder, misschien zorgt dat voor het avontuurlijke. We zijn dorpsmensen in alle opzichten, kennen de lokale roddels, weten elke straat te vinden en vinden het niet raar om vreemden te begroeten of aan te spreken. Toch zoeken we naar een moderne, stadse uitstraling. We willen ons groen behouden, onze sfeer behouden, de rust behouden maar willen ondertussen ook een treinstation, uitgaansgelegenheden en moderne voorzieningen.
De Drontense cultuur. Voor mij bestaat deze. Avontuurlijke dorpelingen met een voorliefde naar het moderne.
En volgens jullie?
Abonneren op:
Berichten (Atom)